Geologia
Geologia i geomorfologia
Nazwa Góry Stołowe doskonale opisuje ich krajobraz, którego charakterystycznymi
elementami są rozległe płaszczyzny zrównań i wznoszące się nad nimi,
urwistymi ścianami, płaskie stoliwa skalnych bastionów. Unikalna rzeźba,
wzbogacona dużym nagromadzeniem rozmaitych form erozji piaskowców w
postaci głębokich szczelin, labiryntów i blokowisk skalnych, czy pojedynczych
skałek o niespotykanych kształtach, czyni Góry Stołowe wyjątkowymi w skali
Polski. Rzeźba ta jest odzwierciedleniem płytowej budowy geologicznej
związanej z osadowym pochodzeniem tworzących je skał. W późnej kredzie, w okresie
między ok. 95 do 80 mln lat obszar dzisiejszych Gór Stołowych stanowił zatokę
rozległego i płytkiego morza czeskiego. Spływające z przylegających obszarów lądowych rzeki nanosiły
materiał zwietrzelinowy, który osadzał się na jego dnie. W rezultacie utworzyły
się trzy poziomy piaskowców: dolny, środkowy i górny, powstałe z
gruboziarnistych osadów przedzielonych drobnoziarnistymi marglami. Piaskowce
te zalegają prawie poziomo, a od licznych pionowych spękań noszą nazwę ciosowych.
Skały margliste w południowo- zachodniej części gór łączą się w jeden kompleks
o znacznej miąższości. Swój współczesny wygląd Góry Stołowe zawdzięczają
stosunkowo młodym ruchom tektonicznym oraz erozji, które rozpoczęły się
w miocenie i trwają po dzień dzisiejszy. Charakterystyczne powierzchnie
zrównań powstały w wyniku
długotrwałych okresów tektonicznego spokoju przed kolejnymi okresami
wypiętrzania. Znajdują się one na trzech poziomach:
- Poziom III lub górny -
wyniesiony dziś na wysokość 850 - 919 m n.p.m., na fragmentach górnej,
najmłodszej, najsilniej zerodowanej piaskowcowej warstwy osadowej
(górne piaskowce ciosowe); tworzą go wierzchowiny Wielkiego i Małego Szczelińca,
Skalniaka i Narożnika.
- Poziom II lub środkowy - na wysokości 500 - 800 m n.p.m.;
przykryty grubą zwietrzeliną skał marglistych budujących wraz z środkowymi
piaskowcami ciosowymi niższą warstwę osadową; na tym poziomie położone są
wsie Karłów, Pasterka i Łężyce Górne.
- Poziom I lub dolny w płn.- wsch. części gór na
wysokości 400 - 500 m n.p.m.
Kliknij na schemacie wybrany rodzaj skał aby uzyskać więcej informacji
W granicach Parku Narodowego
oprócz Gór Stołowych zajmujących znacznie większą północną i wschodnią jego
część, znalazł się przylegający do nich od południowego-zachodu fragment
Wzgórz Lewińskich, zbudowany z granitoidu kudowskiego. Powstał on w
okresie między 330 a 300 mln lat temu. Niektóre wychodnie lub
odsłonięcia tych granitoidów występujących na terenie parku stanowią
"Czartowski Kamień" oraz usytuowana przy Szosie Stu Zakrętów "Czerwona Skałka".
Tego samego wieku są również piaskowce z okolic Pstrążnej i Jakubowic,
w których można znaleźć ślady odciśniętych karbońskich roślin. Najstarszymi
skałami występującymi na terenie Parku są łupki łyszczykowe otaczające
granitoid kudowski. Łatwa dostępność skał budujących Góry Stołowe i Wzgórza
Lewińskie sprawiła, że od dawna eksploatowano je w licznych, choć niewielkich
kamieniołomach. Dziś wydobywa się tylko piaskowce ciosowe w dwu kamieniołomach
w Radkowie i koło Polanicy Zdroju, wykorzystując je dla potrzeb budownictwa i
kamieniarstwa. Oprócz surowców skalnych w rejonie Pstrążnej eksploatowano w
XIX w. węgiel kamienny w mało wydajnych kopalniach
Chcesz wiedzieć więcej?... Wybierz temat:
Do początku strony
|